個人檔案Ohme_Goldberg相片部落格清單更多 工具 說明

部落格


30 September

ไกล้จะได้กลับแล้ว สิ

 ไกล้จะได้กลับแล้ว  นี่ ก็วันที่   สามสิบ  สิ้นเดือน พอดี เลย
 
        จาได้กลับไปบ้าน หลังจากเปิดเทอม ไม่ได้กลับเลย    นาน นะเนี่ย
 
     คิดถึงพ่อแม่ เด๋ 
 
ระหว่าง เรียนก็ ผ่าน งาน  มหาโหดมากมาย เลย       หนักหนุก ดี ฮิๆๆ เอาไงแน่เรา
 
      ว่าจะกลับ คนเดียวรอบ นี้  สอบเสด วันที่ ห้า    หก  อยุ่เล่นอีกมั้ง กลับวันอาทิตย์   
 
 
            ไหนๆจะไม่ได้เจอเพื่อนอีกแล้ว   เอ้อ   สักวันหละวะ
 
ชอบการกลับคนเดียว จริง มัน เหงาๆ ดี     ตั้งแต่  ขี่รถ สองแถว คันแดง ออก  จากรั้ว มอ ( บ้านเรา ก็นอกมอ แล้ว )    แล้วก็  นั่ง นึกถึง  อะไรๆทางบ้าน
 
 
นั่งรถไป  เพลินๆ ถึง บ ข ส  
 
ก็  ขึ้น รถบัส กลับบ้าน  สบายใจ หลับไป นั่งฟัง เพลง ไป   อยากให้ถึงวันนั้น จัง
 
 
รอหน่อยนะ
12 August

12 สิงหา วัน แม่ แอบเนียนกลับ ไปสุรินทร์เหลา

 
 วันแม่  เสียดายไม่ได้กลับไปหาแม่
 
เพราะ เรามีงาน ต้อง ทำ ส่งวันอังคาร เลย  ไปเที่ยวๆ สุรินทร์เฉยๆ  แต่เสียดายจิงๆไม่ได้แวะบ้าน
 
 
แบบเนียนไป  ดูน้องเขาแนะแนว กาน
 
ปีนี้เหมือน เงียบๆ  กว่าปีก่อน  ไงไม่รุ   แหม อยากเป็นปีหนึ่ง จะเล่นให้ ฮา เรย
 
 
ก็   วันแม่  โทรปายหาแม่ แล้ว  ดีใจ แม่ไม่ด่า  ฮะๆ
 
 
 
วันแม่ ขอให้ลูกทุกคนเป็นเด็กดี ของพ่อแม่ นะ และขอให้ พ่อแม่  ของ ทุกคน จง อายุมั่น ขวัญยืน ดูแล ให้ มีลูกดีๆ อย่าง  พวก คุณๆ  ตลอดไป
 
 
                 ขอขอบคุณ พ่อแม่ ทุกคน ที่ให้กำเนิดลูกที่ดีๆ  อย่าง  ทุกๆท่าน 
 
             ขอบคุณพ่อแม่ ผมเองที่ให้  ผม  เกิดมา   ผมจะตอบแทนพระคุณ แม่   ให้มากๆ 
 
                ถึงมันจะไม่เท่าที่แม่ทำให้ทั้งชีวืต  แต่ก็ จะทำ ให้ดี ที่สุด
28 July

หวนคืนสู่ ถิ่น สุรา

 และแล้ว ก็กลับ มา  บ้านมันเป็น วันเข้าพรรษาไง
 
    ก็นั่งรถ ทัวร์ กลับมา สายขอนแก่น  แมร่ง มีคนมาบอกมัน คว่ำ บ่อย  อ่ายเราก็เฉยๆ  ถ้าจาคว่ำก็ตาย   เออ จบ
 
ฮะๆๆ  ชีวิต มันไม่มีอะไรซับซ้อนหรอก   หลักการเดิมๆ แหละ
 
 
 ก็ กลับ มากะ  เพื่อน       แต่เพื่อน ลง  สารคาม   ก็หลับตลอดทาง คนเยอะ  อีหลี     แน่น ตั้งแต่  ขอนแก่น ยันสารคาม  
 
กะหลับเนียนจนถึงสุรินทร์ ก็น่าเกลียดปาย  เลย  ขยับตูด ออกจากที่นั่ง ให้   สุภาพสตรี นั่ง  แต่ตอนลุกไม่มีคัยเหน  แหม่  กว่าพี่แกจามานั่ง
 
เกิบ ไปนั่งที่เก่า แล้ว  
 
 
ฮะๆๆ ล้อเล่น  ๆๆ
 
 
ก็กลับ มา    กว่าจาถึง  ตั้ง  เกือบทุ่ม  หนะ  พ่อก็กว่าจามารับ     รอนาน สอง นาน  
 
 
พอมารับก็  ดีๆคับ อยากกลับ     แวะ ไนท์  ก่อน  เดินลงไปซื้อของ ฝากแม่
 
 
ป๊าด คนมองเรา เหมือน  ตัวไล   บักซิเด๋อ ผมม้า ฮะๆๆ
 
 
น้อง รร บางคนจำได้   เห้ยอ่ายพี่นี่ ที่มันตัดผมโล้นๆ  ผมยาวแล้วนิหว่า   มันคงคิดงั้น
 
 
งิงิงิ บ้าปะเรา   ถึงบ้าน แล้วก็เจอ แม่  สุดแสน ดีใจ
 
หายเหนื่อย เป็นปลิดทิ้ง อิอิ
 
 
รัก พ่อแม่ พี่น้อง
27 June

ขอไว้อาลัยแก่การ จากไปของคริส เบนวา

 ในนามแฟน มวยปล้ำขอ ไว้อาลัย พี่ เบนวาด้วย  ผมดูพี่ปล้ำมาตั้งแต่ ผม  มอ  หนึ่ง ตอนนี้ผม  ปี สองแล้ว
 
 
ถึงจะไม่นาน เหมือนแฟนๆ มวยปล้ำคนอื่น แต่ผมก็  ชอบ มวยปล้ำ  ถึงขนาดเล่นกะเพื่อนที่ ร รเลย
 
 
การจากไปของ แต่ละคนผม สะเทือนใจมาก  เศร้า เลย  
 
วงการ มวยปล้ำสูญเสีย นักมวยปล้ำคุณภาพ  ไปอีกคน 
 
ก็ขอ   ให้ วิญญาณไปสู่สุคติ นะพี่
26 May

มุมมองจากทีสูง

  
           หัว ข้อ  ที่เขียนแต่ ละอัน  สังเกต ไหม ว่าศัพท์มันแปลกๆ เอ๊ะ  ไอ้นี้  เขียนอะไร มั่วซั่ว  แต่ ทุกหัวข้อมันมีที่มา  ไม่ใช่ฝันเห็นแต่ อย่างใด
 
  มุมมองจากที่สุูง ก็ พูดถึง ตัว เอง  ที่  มองชีวิต ตัวเองตั้งแต่ เด็ก  จนถึง บัตนี้  มาอยู่ ที่จุด สูง กว่า เมื่อก่อน   อาจจะด้วย   วัย  ดว้ยการศึกษา   สังขาร ไรก็แล้วแต่
 
  คำพวกนี้ ก็อยู่ในสับเซต ของหัวข้อ                 ก็รู้สึกว่า เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น อ่ายเรื่อง ที่เคยทำไร ไม่คิด สมัยมัธยม พอเอามาหวน คิดก็ เหมือนกับ เรา กำลัง มองเด็ก
 
 บ้าๆบอๆ  คนหนึ่ง     การกระทำที่เกรียนเหมือนทรงผม บอกถึง  วัย  ที่สดใส  ทุ้ยย 
 
  อยากถีบ  
 
 
วันนี้ ก็นั่งพับผ้าอยู่  อยู่ๆ ก็ พับผ้าของแม่   ก็ ไปคิด เล่นๆ ถึง  สมัยเด็กๆ ที่แม่ พาไปซื้อขนม  แม่พาไปส่ง ที่  ร ร  แม่ทำกับข้าว ให้  ไป รร 
 
 
แม่  มารับตอนฝนตก  ด้วยร่ม ใบจิ๊ด ที่กันเฉพาะ ตัวเรา แต่ท่านโดนฝนไปเต้มๆ    
 
ก็  รู้สึกว่า ทำไม  แม่ ช่าง ทำดีให้เรา เหลือเกิน ถือว่าดีที่สุดของคนคนหนึ่งที่จะทำให้ กับคนคนหนึ่งได้ เลย   
  
ก็ อยู่ๆมีเพลง   แม่ ของโลโซ   ของ ศุ บุญ เลี้ยง  ค่าน้ำนม    ลอยเข้ามาในหัว   ทีนี้ น้ำตาก็ ไหล  เฮ้อ  ยิ่งทำให้คิด ถึงแม่มากขึ้น
 
จากนั้น ก็เหมอืนเป็นบ้าอะไร ไม่รู้ ร้องไห้ เฉยๆเลย   ร้องไป ร้องมา แม่กลับมาจาก ร ร พอดี  เอ้อ รีบไปล้างหน้า  แล้วมาหาแม่   
 
แม่บอกเป็นไง  กลับ มอ วันไหน   เราก็ บอก อยู่ต่อ อีกวัน นะ   อยากอยู่ กับ แม่ คิดถึง  
 
ตอนนั้นน้ำตา จะไหล อิอิ เนียน  ออกไปเล่นข้างนอก
 
 
     เอ่อ ไม่ได้ขี้ แย นะ คือ รักแม่เกินไป อิอิ        เป็นคน อ่อนไหว ง่าย    ถึงหน้าตาจะไม่ให้ ก้อเหอะ     
 
         อยู่ บ้านช่วงปิดเทอม นาน  ก็ ทำให้ รู้สึกรักบ้าน อยาก อยู่กับบ้าน นานๆ ซึ่ง ต่างกับคนอื่น ที่อยากไปหาเพื่อนๆ ฝูงๆ  
 
                  
 
                          รู้สึกว่าหัวข้อ เรื่องจะเกี่ยวกับเนื้อหาน้อยมากเลย นะเนี่ย
 
 
  จะไกล้วันกลับแล้ว มาอัฟไว้   จะต้องลาจากบ้าน  ไปแล้ว  อยากหยุดเวลาไว้ได้นะ    ฮิๆ  
 
ต่อไปเราก็จะมีน้องแล้ว    เป็นพี่ เขาอีกแล้ว หละ       แก่ไปอีก     
 
 ไงก็ จะเป็นพี่ให้ดีที่สุด
 
 
 
 
 สุดท้าย 
 
 รักแม่ ที่สุด เสมอ
5 May

ดีด สี ตี เส้น ติวน้อง

และแล้ว ก็เสร็จ สิ้นไปกับการ ติว น้อง  ตั้งแต่ วันที่  2 - 3 - 4  - 5   รวม  4 วัน ซึ้ง  พวกเรา ชาวปี 1 ก็ไม่เกี่ยว ประการใดหรอก
 
แค่ไปช่วย พี่เฉยๆ  อยากเหง น้องๆ ฮะๆ  แค่น้าน แหละ      มีน้องที่รู้จัก มาก่อนหน้านี้ แต่ไม่เคยเห็น  คือน้อง ส้มโอว์  ซึ่ง  คุนเทอไปได้เมลล์  ข้าพเจ้า มาจาก  ต้นไม้ หลังคณะ เย้ย ไม่ช่าย   ไปได้มาจากบอร์ด   คณะ    ก็คุยกาน มา ตลอด เรื่อง  คณะ เรื่อง  เรียน และทั่วๆ ไป  คุยตั้งเปนชาติ เพิ่งแต่ เจอตัว จิง  เน้อ    มะได้แกล้ง เยอะเหมือนคิดไว้     รอเอาไว้   ปีเรา ดีก่า  ฮิๆจาแกล้ง  เยอะๆ
 
ก็      รวมๆแล้ว ปีนี้ น้องค่อนข้างจะน้อยนะ    แต่ ก็  ดี  ไม่วุ่นวาย    
 
รู้สึกว่า  ตอนสอน วิชา S K  D   สเก๊ด ดีไซน์          น้องๆ แต่ละคนจะ  มีไรแปลกๆให้ดูทุกปีเลย  ก็ ออกแนว ฮาๆ ต๊องค์ๆ ดี  
 
ก็หนุก          ไปเดิน  บอกน้อง บ้างไลบ้าง  นิดๆหน่อย  วาด รุปให้น้องบางคน  เหอ แอบช่วย  เลวจิงเรา
 
 
มาวันสุดท้ายก็ ประทับ ใจ กว่าวันอื่น  เพราะน้องๆจะกลับ แล้ว       ได้มาประชันท่าสี่เหลี่ยม กาน    เหมือนทุกๆปี  ต่อด้วย เพลง ของคณะอีกเป็นจำนวน มาก 
 
เล่นเอาเหนื่อย  แล้วก็ถ่ายรุป   รวม ฮิๆ 
 
 
 โชค ดีหละ น้องๆ ทุกคน ขอให้เอนต์ ติดในที่ที่ อยากได้นะ
 
                 
16 April

สงกรานต์ day ณ ข้าวเหนียว

     ก็จบกันไป กับ   การ  เดินเล่น ขี่รถเล่น น้ำ ถนน ข้าวเหนียว  เป็นอะไรที่มันส์มาก  
 
 ตั้งแต่วันที้  13 
 
วันที่  13  นี้  ก็พากัน  นั่งรถ  เข้าเมืองเลย          
ไปเปล่าๆไม่มีหมวกกันน็อค   เพราะ ตำรวจเขายกเว้นให้วันนี้   
 เข้าไป ถนน ข้าวเหนียวกัน    อะโหคนเยอะจังเลย 
มีสาดน้ำ  ตั้งแต่  บ่าย  3 โมง   เปียกกันทั้ง ถนน  ไปถึง ก็ไป 
มั่วๆอยู่แถวคอนเสิท อะนะ         เดินปะแป้งเขาไปมา    
 
ก็ไปๆมาๆ เจอ  เดะ สธ แถวบ้าน อีก เอ้า  มาเรียนพิเศษ กัน  นะ   
 เล่น  จนตัว   ซีดและ  ก็มาถึง  เวลาที่ไม่คิดมาก่อน ว่า จะมี
วง  Paradox มาเล่น  เห็นฉายในจอ ผ้า  เห็นหน้าพี่ต้า ร้องนำ ก็เห้ย ใช่ แน่
  วิ่งปายดู โอ้ว มันส์ มาก พาราด็อก เล่นได้บ้า  สะใจ   จ๊อช จิงๆ เล้ย       
โดยเฉพาะ เพลง  ฤดูร้อน  อะโดนจิงๆ
 
ดูเสร็จสับก็ กลับ  หอ    
 
วันที่  14  นี่    เป็นการ นั่งรถยนต์        
หนุกไป  อีก   โดยการ  เตรียมไพร่พล ผองเพื่อนไปเยอะกว่าเดิม         
 แต่การไปก็ช้าหน่อย เพราะ รอ เจ้าโจนัส   ชาวเกย์  ที่อาบน้ำอยู่นาน พอดู
 
     พอครบคนเราก็ขี่มอไซด์กันเข้าเมืองไปอู่ เพื่อน  ชื่อ บี   ( ชาย สูงใหญ่    ท่าทางเหมือน  ผู้ใหญ่บ้าน )     
 มันมีรถกระบะ  คันใหญ่ พร้อมด้วย ถังน้ำแข็ง   อยู่เต็ม
 
เราก็ ขี่รถไป   ถนน สายใหญ๋ กัน  แล้วก็สาดน้ำใส่กัน โห สนุกสุดๆ  เลย    รถติดยาวเป็นกิโลๆ  เราก็  อาศัยจังหวะนั้น เดินปะ แป้ง  เขาไปทั่ว เขาก็    สาดน้ำกลับ   แล้วก็เต้น กัน  เป็นสต็ป  จน เขาถ่ายรูปไว้ ฮะๆๆ     มีพวก       ชาว  ต่างชาติ มาเล่นด้วย สนุก ดี   รบกันนาน พอควร        จนค่ำ     ถึงได้เข้าไปในถนนข้าวเหนียว  ดูคอนเสิท  Retrospec  ( เขียนถูกมะเนี่ย )    แล้วก็ไปแดนซ์ ตามเคย
 
 วันที่   15  เป็นวันสุดท้ายของ  งาน    ซึ่งเรา เตรียม จะปิดท้าย กันอย่างสนุกๆ
โดย ที่ วันนี้   ขาดกำลังพล สำคัญ   ตัวที่ให้เพื่อนแกล้ง     กลับไม่ได้มา    ( แล้วเราจะแกล้ง ใคร )  แต่เออ ไม่เป็นไร   เล่นกาน เองก็ได้ว๊า     
 
 
เราขี่รถไปกับ บัก แน็ค  มันถามอยากเปียกไหม  เราก็บอกไงก็ได้  มันเลย พาขี่เข้า ซอยหมู่บ้าน    ทีนี้ ก็โดนสาด กันยกใหญ่ เลย   สุด  ตรีน จิงๆ
 
 แล้วก็ไปหาเพื่อนอีกคน ชื่อบิ๊ก     ขวัญใจสาวแก่ ฮะๆๆ         ก็อัด  3 กันเข้าเมือง ไปอู่บักบี อีก          พอถึงอู่ ก็  จัดรถแบบเดิม   แต่คนน้อยกว่า เมื่อ วาน           เลยนั่งสบายหน่อย
 
          วันนี้รู้สึกจะเงียบเหงา หนาวไว เหลือเกิน โดนสาด หน่อยก็หนาว มากๆ         ทำเอาอึ้งไป  วันนี้ ใส่กางเกง ตัวที่ซิบ มัน หลวม    เดินไปหน่อยซิบก็ตก   มีน้องคนหนึ่ง บอกว่า
 
" พี่ คะ ลืมรูดซิบ "  แหม   เพื่อนพากันโห่ มากมาย     แล้วก็   เล่นกันหนุก  วันนี้รู้สึกจะสนุกนาน มาก เลย   เพราะ เล่นกันแบบ เดินขึ้นรถเขาเลย แล้ว ไปปะ แป้ง  สาดน้ำเย็นใส่
 
เอาแป้งผสมน้ำเขียน ตรงรถ  เพื่อเป็นการรำลึกถึง  โจนัส   บิดาชาวเกย์ ที่ไม่ได้มาร่วม ความสนุก ณ วันนี้          
 
ได้แกล้งเด็กตามรายทางหนุก  จิงๆ     ทั้งถนน เต็มไปด้วย  ความเปียก ของน้ำที่สาด กัน อย่างสงคราม 
 
    และ เล่นกัน ตั้งแต่  4 โมงจน ถึง     2 ทุ่ม ก็กลับมาอู่ บี    จากนั้นพวกเราก็เอารถเข้าไปเอง  
 
ระหว่างทางเรา      พลัดหลงกัน เลย  ต้อง เดินกะบักแน็ค สองคน ปะแป้ง สาวกัน ไปทั่ว    เดินไปเจอ กะเทย ฉุดเข้า  ซุ้ม  ไป  จับตูส  จับนมโอ้ย  เสียซิง หมดเลย ฮือๆ
 
 จน   3 ทุ่ม เราถึงกลับ   
 
ระหว่างการกลับ ถึง   ประตูเมือง ก็เกิดเรื่อง ไม่น่าคาดฝันขึ้น โอ้ว จ๊อชช    ยางในปลิ้น ออกมา อยู่ข้างนอก  โอ้ว ยางแบน  เห้ยย
 
  เลย ทำการเข็น  จากนั้นไปถึง  ประตู มอ เข้า ไ ปใน มอ    หลงกันสัก   พัก   ก็เกิดอาการ เมื่อย ขา และเดินมาไกล     
 
ผ่านไปรายทางก็มีคนขอช่วย แต่เป็นมอไซด์  ก็ไม่อยากรบกวน 
 
แต่คนที่มาช่วยอีก ราย เป็นรถยนต์เรา เลย  ได้ให้เขาช่วยเอารถไปส่งที่หอ   เอ้อ ในดี เหลือเกิน ทั้งคู่  อยู่ คณะ  วิศวะ  
 
แหม คนไทยหัวใจลูกทุ่งจิงๆ
 
จากนั้นเราก็ไปกินข้าว แล้วแยกย้ายกันกลับ
 
 
  -* เรื่องทั้งหมด ยังไม่ได้ครึ่งของความสนุก ทั้ง 3 วันเลย   เล่าไม่หมด หรอก   * - 
 
แต่ จะเก็บความทรงจำที่เล่นไร แปลกๆ สนุกๆ กับเพื่อนๆ  เรา  ไว้ตลอดไป  
 
 รักเพื่อน ทุกคน เน้อ
12 April

ปีใหม่ไทย ไปไหนดีหว่า

  และแล้ว ก็ถึงเทศกาล สงกรานต์   เป็นช่วง หน้าร้อน   ปิดเป็นอาทิตย์   แต่ดันไม่ได้กลับ     เพราะว่าาา
 
 
มีลางสังหรณ์เมื่อตอน  กดเงินตู้ ATM กรุงศรี          ซึ่งตอนนั้น ก็กด มา 200  แต่ไม่ได้สนใจไร
 
ลืมหยิบ บัตรมาด้วย    ก็เดินเข้า เซเว่น เฉย เลย   พอนึกได้ เอ๊ะ  บัตร  ตูหละ 
 
 
เอ๊าาา  ในตู้   นี่หว่าา เห้ย
 
กลับไปดูมีแต่บิน   ไม่มีบัตร  อ้าวซวยตู้มัน สูบบัตรไปแล้ว  
 
 
เลยไปถาม  พนักงาน เซเว่น ว่า   ทำไงดี หงะ บัตรโดนดูด
 
เขาบอกว่าต้องรอ  คนเปิด  จะมาเปิดตู้ เอทีเอ็ม   อาทิตย์ละครั้งง     แหม ไม่รู้เกิดไรขึ้น อยู้ๆ  รถเปิดตู้ก็ มาจอด    เลย   ได้บอกเขา ว่า  บัตรติด    ในตู้
 
เขา เลย     แงะตู้เอาบัตร ให้เลยได้บัตร ไป            
 
 
เนี่ย ถอนมา แค่ 200  ดันลืมบัตรไว้อีก       ถ้าไม่ได้บัตร สงสัยต้องกลับบ้าน            แต่นี้  เกิดเหตุบังเอิญ   ให้ต้องอยู่นี่
 
 เลยคิดว่า  ถ้ากลับอาจเกิดเหตุการณ์ไร ร้ายๆก็ได้   เอาเป็นว่าอยู่เล่นนี้ แหละ  ฮิๆ รอกลับเสร็จซัมเมอร์  ดีกว่า
 
 
          สรุปแล้ว      สงกรานต์ ก็เล่นอยู่ขอนแก่น หละพี่น้อง
 
 
 
ไม่มีอะไรมาก
15 March

หน้าร้อน ขอนอนในตู้( เย็น ) ใครจะรู้เล่า โง่เง่าไปไย

งงกับชื่อ บล็อคจิง มันจะตั้ง หา พระ  บิดาโจนัส  อะไร
 
วันก่อน จาบอกแมงป่อง กัด เสย เอาขาสอดใต้โต๊ะ มานก็กัดทันที  ดีเป็นตัว วัยรุ่น กัดไม่ค่อยเจ็บหรอก   เกือบร้องไห้เฉยๆ   
 
แต่ช่างมัน ไงเราก็ได้เป็นยอดมนุษย์ ครึ่ง คน ครึ่ง แมงป่องคอยกอบกู้โลก นะ 
 
 
 
 
ก็
 
 
 มาเริ่มกัน กับ เวลา ตี 2 ครึ่ง หนึ่ง จา 3   และแหละ   เป็น คืนไกล้วันที่จะต้อง ย้าย ร่างไป อยู่ขอนแก่นดังเดิม
 
เพื่ออะไร รู้ไม๊
 
-เพื่อไปเรียน ซัมเมอร์ ตั้ง สามวิชา     เรียนเกือบ สองเดือน 
-เพื่อ ไปหาหอที่ดี กว่า
-เพื่อไปจากบ้าน  จาได้คิดถึงบ้านมากๆ กลับมาทีหนิ   แทบจะเดินชมทุกซอกทุกมุมของหมู่บ้าน
 
         เอ่      หน้าร้อนงี้ทำไร     หลายคนคงจะ หาไรเย็น ๆ  กระดกเข้า กะเพาะ        แต่ผมหนิ 
 
ซดไปมันก็คือเก่า   เลยมุดลงโอ่งหลังบ้าน        ( ลืมไปว่ามันตากแดดนี่ หว่า )  ร้อนสิแม่คุณ
 
  เอ้อ  ออกมาดีกว่า         ลงไปต้มเหลอ  คะ
 
เลยว่าจะเล่นน้าม  ก็กลัวดามนะ   ก็ไม่มีวิธีไหน ดี ก็ ใช้วิธี ทน  
 
  ทนเข้าไปเอ้าทนเข้าไป ใครจะ ตายก็ชั่งมัน  ขอไปงานศพด้วยละกาน  ( ไปกินข้าวฟรี ละเด้อ ) 
 
อา ล้อเล่งงง ตื่งๆ ๆ
 
เย้ ย  อ่างเชิญยิ้มและน่าน
 
          เนี่ย    จาพูดถึงก้อมะได้  คุงแอ้ ของเรา      ฮะๆๆ คุงกีรดา หนะ   พวกชีจะต้องจากเพื่อนแล้ว   โอ้ย เศร้าแทนๆ
 
    คิดถึงเพื่อนแทน   เคยเป็นเหมือนกาน
 
ฮะๆ                  ไงชีก็ไปเรียน กุงเต๊ปก็โชคดี ละกาน เป็นห่วงเสมอเลย เด้อหน่า จาบอกหั้ย
                                                            
 
 
 
 
         พรุ่งนี้เป็นวันดีที่พี่ กลับ แต่เป็นวันไม่ดีที่มันกลับ ( อ้าว )
  เนื่องจาก คิดถึงมัน หลาย   
 
 มาไวไปไว              เอ้อ เนาะ  คิดถึงพ่อแม่   และคนในหมู่บ้านด้วย  แง๊ๆๆ
 
เคยเล่นด้วยกาน ทุกๆเย็น ต้องไม่เห็นกัน นาน แล้ว
 
 
 
ไงก็จะกลับมาเยี่ยมหมู่บ้านอีกนะ   ช่วงพฤษภา แหละ จ๊ะ  พี่น้อง ที่รักทุกคน
 
        ไว้เจอกาน  และ ข้าจะเหมือนคนป่าไปทุกที
27 December

ความ เป็นพี่ ( ตอน แรก )

 
 
               หน้าวหนาวงี้ 
เป็นช่วง กิจกรรม  รับน้องโควต้า   ฮับ
 
ซึ่ง ข่อยชาวสุรินทร์ต้องรับน้อง โควต้า     ที่เดินทือางมาจาก สะเร็นตั๊วะหอง
 
เอ่อ วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ ที่  ยี่สิบสี่  นะ
 
 คือคณะเราก็ รับน้องที่มาสอบสัมภาษณ์  นั่นเอง  โดนวันเดียวกันซะอย่างงู้น
 
     ก็ได้รับคอนเซปมา  ( ดารา นักร้อง )  ไอ่เราก็   คิดว่าเพื่อนๆคงจะแต่งเป็นมนุษย์ ธรรมดา กัน  
เลย มีความคิดแปลก
 
แต่งธรรมดา มันชักจะยังไง  เลย ขอ อะไร ที่มันไม่ธรรมดา     แต่งเป้นมือกีตาร์  แนว เมทัล  ปายเลย
 
การแต่งนี้ ก็ต้องหาเครื่องแต่งกายคับ เย็นวันเสาร์ เราก็เข้าเมืองกัน  ไปหาเสื้อ  ได้มา แค่ เสื้อยืด ตัวเดียว อะ    ก็ ไม่รู้จะทำไง เลย ต้องหาอะไรให้มันบ่งบอก
 
ถึงความเป็นเมทัล    เลยซื้อโฟม มาทำกีต้าร์       ทำกะเพ่อน  อ่ายตุ๋ย ทำเบส
 
        เสร็จสับ ก็ นอน เลยฮับ       
 
รุ่งเช้า  ตื่น สัก เจ็ดโมง  สิบนาที      ตื่นเพราะปวด ท้อง  ชิบ
 
เลยไปเข้าห้องน้ำ   กะกลับมานอนต่อ              แต่ ว่า เอาเวลามาแต่งตัวดีกว่า   เลย หยิบ สีเขียนตามาละเลง หน้าสไตล์ เมทัล  ดุชิบเลย หมายังกลัว
 
ไอ้ตุ่ยยังไม่ตื่นฮับ เลย โทรไปปลุก  แมร่ง เพื่งตื่น เจรืญ จิง
 
แต่งตัวกว่าจะเสดก็ปาเข้าไป    เก้าโมงกว่า   นานเจง
 
   ก็  ได้ฤกษ์ ไปคณะ  แหม่ๆ ขี่รถไปคนมองเต็ มน่ากลัวจัด     ขี่ๆไปถึงคณะ ก็ เจอกะเพื่อนๆ ตามคาดเลย แต่งกันธรรมดา
 
 
เจอเราหนิเมทัล  โคสโส  น่ากลัวจิ๊บเอ่อ ก็รอน้องที่ คอมเพลก  เดินไปเลย เพ่
 
           ก็  เปิดตัวให้น้องดูเนาะ พอถึงเรา ก็ไปลีด กีตาร์ ให้น้องดู แล้วก็กัดสายกีตาร์ เลือก  กระจาย (  น้ำยา อุไท ทิพย์ )
 
      ฮากันตามคาด ฮะๆ
 
                  พวกเพ่ ๆ ก็แต่งเป็นเก๋า เก๋า สมชื่อจิงๆ เล่นไรของแกหรอก ฮาอยู่
 
 จนถึงเวลาพาน้องไปไหว้ศาลเจ้าพ่อ    ก็ไปกัน  จากนั้น
 
ก็เดินไปคณะ   พอไปถึงก็เจอพี่ๆ    
 
แกให้พรีเซนท์ให้น้องดู  ก็ทำๆไปเนาะเอามุข เก่าๆขุดมาเล่น  ฮะๆ  ขำอยู่ ( มั้ง )
 
เออๆๆ  เล่นจนเที่ยง เลยโทรถามแอ็ค  รถสุรินทร์ที่ขนน้องมายัง
 
มันก็บอกอีกสักพัก จาถึงแล้ว
 
จากนั้นก็พา กันไป อ อ นอ มอ ขอ  แต่งตัวงั้นไปเลย น่ากัว
 
       ไปถึงเห็นแอ็ค ประกาส อยุ่   มันก็เปิดตัวให้เรา  
 
นี่คือพี่ๆ คณะสถาปัตยกรรม   แมร่งคนโห่ เต็ม ฮ่าๆ  ขำ ๆ       แต่งซะน่ากลัว ขนาดนั้น
 
 
 ก็เดินดู น้อง เจอแต่คนรุ้จักเลยไร วะ
 
เลยไปดอยข้าวน้องกิน กิกิกิ อาหร่อยชิบ  ให้ทายมันมาจากร้าน ระเบียบ 
 
       และก็เป็นคำตอบที่ถูกต้องนะค๊าบ
 
ตอนเห็นน้องๆเป็นครั้งแรก  รู้สึก  ถึงความเป็นพี่ ขึ้นมาทันทีเลย  แปลกดี 
 
  
17 December

ลมหนาว พัดโชย พากลิ่น ตด มาพร้อม

 
       เกือบจะสิ้นปี แล้ว นะ พี่น้อง ชาวสุรินทร์  และขอนแก่น
 
  แต่เชียร์สุรินทร์มากกว่าเพราะ รักสุรินทร์ บ้านเกิดเมืองนอน         
 
         ไกล้ปีใหม่ แล้ว  หนาว จิงๆ เลย    คนลุกซู่ๆ ( ไม่ได้ปวดขี้ นะน้อง )  
 
 ขำ และ
 
                      หนาวๆงี้มัน น่าอาบน้ำไหม ?? ถาม
 
             ไม่  ( ตอบ )
 
 
               เออ ใช่ แล้ว เป็นคำตอบที่ถูก   ต้อง ใครๆ จะอยากอาบหละ     แต่ มันแลกกะความคัน   ก็ทนหนาว ไป พวก
 
       ไม่ตายหรอก  ไม่งั้น  เขาลงข่าวกันแล้ว หน้าหนาว  ตายเยอะ  ห้ามอาบน้ำ
 
        จิงปะ  
 
                       ชอบไหม ตอนบ่ายๆ ช่วงหน้าหนาว  มันมีแดดหนะ    อุ่นดี ตากแดด
 
ระวังดำ ทากันแดดด้วยหละ
 
 
 ไกล้จะ ปีใหม่ ได้กลับบ้านไหมหนอ          กลัวแต่มีงานครับ  ก็ คณะผมเจ้าแห่ง งาน  เยอะจิงๆ
 
              สอบเสร็จ ไปแล้วกับ  กลางภาค ของเทอม สอง  ยาก นะ  สอบตั้งหกวิชา  ทำเอา เหงื่อ ออกหน้าหนาว กันเลย
 
             นี่    ใช่ว่า  เวลาผ่านมาขนาดนี้แล้วเลิก คิดถึง แอ้ นะ
 
ยังหรอก  
 
 
            เก็บไว้คนเดียวเรื่องนี้    คิดมาตลอดเลย
 
 
                
 
 
  วันนี้ไม่ค่อยจะมีอะไร เท่าไหร่ เพราะ หนาวคิดไรไม่ออก
 
                นะ  
 
 
 ปีใหม่จะมาอัพอีก
 
       โชคดี หน้าหนาว พี่น้องเอ๋ย
                             
1 December

กีฬาน้อง ใหม่ รักบี้ ถาปัตย์

และแล้วก็มาถึง  กีฬาน้องใหม่  ประจำปี  การศึกษา 2549
 
เป็น วันที่พวก เราชาวสุรวิทย์  คอนแวน รอคอย 
 
เพราะ ว่า   การฝึก รักบี้ของเรา จะกลายมาเป็น การ  ลงสนามจริง แข่งจริง
 
เป็นกีฬาที่ซ้อม นาน ที่สุดในคณะ  นักกีฬาครบก่อนกีฬาอื่น    
 
และ  อาจจะพร้อมสุด กว่าทุกคณะเลยก็ว่าได้สำหรับ ตัวนักกีฬา
 
เพราะพี่วิทย์ ( โค๊ท รักบี้ สถาปัตย์ )  บอกมา
 
       เราได้ซ้อมกันมาอย่างหนักหน่วงพอสมควร 
 
       และวันแข่งก็มาถึง  วันอังคารที่ ยี่สิบแปด   เวลาประมาณ  สี่โมงเย็น
 
พวกเราตื่นเต้น มาก   พากัน  ซื้อ  ของแต่งตัวนักกีฬามา
 
ผ้าเหนียว   สำหรับแปะ  ตามขา และข้อ
 
        แลคซีน  ทำเบอร์เสื้อ    เสร็จสับ ก็ไปสนาม  รักบี้    พอไปถึงพี่วิทย์ก็พากันวอร์ม  
 
ให้เรา เป็นกัปตันทีมรักบี้  ไป ซะง้าน  พี่วิทย์ก็ฝากความหวังไว้กับพวกเรามากเพราะซ้อมกันมานาน
 
แกได้บอก  เทคนิค ต่างๆ  แผน ของแก  คือ ลายด์เอาท์  เตะ ออกๆ 
 
  ปรี๊ดดด !!!  กรรมการ เป่านกหวีดเรียก  สถาปัตย์คับ
 
  เรียกเราซึ่งเป็นกัปตัน ไปเป่ายิ๊งฉุบกะทีม สัตวแพทย์
 
  เห็นทีมเขาครั้งแรกโอ้ว โห  ตัว คนหรือนั่น
 
      มันช่างใหญ่อะไร ขนาดนี้ ดูทีมเราดิ    มีแต่ เล็กๆ
 
      อะ เป่าเสร็จ เขาก็เลือกแดน     ที่มีพระอาทิตย์ส่องหน้า ( เอ่อ เขาต่อให้เราปะเนี่ย )
 
เสร็จแล้ว  ถาปัตได้เปิดเกมส์    เตะ  เปิดคับ
 
   พวกเรา ชาว  ถาปัตย์ได้วิ่งเข้า ชาร์ต   เอ่อ  กระเด็นคับ   ไม่ช่ายเขา  แต่เป็นพวกเรา  
 
อะโห ยังกะประเพณีวิ่งควาย  ชนอะไรหนักหนา
 
   ส่งลูกกันไป  ทีมนั้นก็ วิ่งเข้าใส่คนมีลูก    เราก็โยนลูกระเบิด ( รักบี้ )  ให้เพื่อน จนสุดลาย  ถึงปีก  คือ เจ้า บี ( เพื่อนร่างยักษ์ )  จนไปวางไทน์ ได้
 
ดีใจมาก   อิอินำแล้วหนึ่ง
 
          ลูกสองคับ  เปิดเกมส์ มา อะหือ   เราทำพลาดส่ง  พอเวิร์ด  ต้องเข้าสกรัม   อะ ทีมเขาตัวสกรัม  ตัวใหญ่อะ ดันเราที หงายหลัง เก๋งง เลย 
 
ต่อมา คับ  เขาได้ลูกมัง  จังหวะทำพลาดทีม เรา ส่ง  ลูกกระเด็นเข้ามือเขา  โดนชิ่งไปวางไทน์ เฉย  สกอร์เท่ากันและ
 
ต่อมาคับเกมส์ยังไม่จบแค่ เสมอ  ทีมเรา เป็นฝ่าย ได้เปรียบ ส่งลูกกานพลาด กะเด็นใส่เขา และแล้วลูกนั้น ก็เด้งไปหา  เพื่อนอีกคน  เป็นลูกออกข้างสนาม   และก็มาทุ่ม ลูก  เราก็  ถนัด  ลายด์เอาท์อยุ่  ยกตัวเพื่อนรับลูกได้สบาย    แล้วก็เล่นเร็วเลย จ่ายสุดปีก  หลุดถึงนายบี  อีกแล้ว
 
ก็ไปวางไทน์ได้อีกเป้นลูกที่ สอง คับ
 
 
และแล้วเกมส์นี้ก็จบลง  ด้วย สกอร์  สิบ ต่อศูนย์ ชนะไป   ก็ไปขอบคุณ ทีมสัตวแพทย์  เราเพื่อนนกันๆๆ  ไม่เป็นไล่
 
  ต่อ มาคับ  นัดสอง เจอ วิทยาเขต หนองคาย 
 
แค่ชื่อก็รู้คับ  ทีมชาติอยู่ในนั้น สองตัว       เปิดเกมส์มา  เขาจ่ายลูกกันดีมากทำเอาพวกเรา หวั่นๆ  เร็ว  เยี่ยม จี๊ด มาก
   
ฝ่าดงถาปัตย์ไปวางไทน์ได้  แถมเตะลูกโทษเข้าด้วย
 
 เอ่อ  กรรมการ เป่านกหวีดหมดเวลา   ก็เข้ าข้างสนามพี่วิทย์ ด่าเลย แหม       ก็ ไปเล่นครึ่งหลัง
 
เอ่อ  ได้แท็คหนึ่งคน กระเด็น อะ คับ ลูกตก  เข้ามือข้างเขา  วิ่งหลุดไปวางไทน์ได้อีก  โห่  เร็วปานนั้น    แพ้เลย คับ  เมื่อเสียงนกหวีด  ดังขึ้น เศร้าๆๆ
 
 
สกอร์  สิบสองต่อศูนย์  เขาเล่นดีจิงๆ        และจบเกมส์ พี่วิทย์ก็เทศ    พวกเรา และให้ตบหน้ากัน  แรงๆ  เป็นการกระตุ้น  พรุ่งนี้ให้ได้งี้ นะ ความคึก
 
 
เอ่อ วันพุธ  ต่อมาคับ  รอบ สุดท้าย ของการคัดเลือก  ต้องเจอเกษตร  ทีมไอ่ก๊าบ  
 
 
รุ้สึกมันจะบอกไม่มีคนเล่นเป็น  เพิ่งมาหัดก็ไม่ค่อย  กลัวไร
 
แต่ตัว เขาใหญ่อะทีมนั้น   เริ่มเกมส์คับ  ป๊าด  เตะเปิด   มันวิ่งเข้าใส่เลย ผมถือลูกอยู่โดน อัด เป็นแซนวิช เลย ลูกกระเด็นเข้ามือ บักอุ๋ย มันก็วิ่ง  ไป จาหลุดแล้ว
 
ดันเจอต้อน ออก เซงเลย    ( แต่กรรมการ บอก  ส่งฟอร์เวิด )    เลยเข้าสกรัม  ก็ เจอทีมเขา ตัวสกรัมใหญ่จิง  ทำเอาถอยหลังเลย ก็  พลาดแล้วคับเจอลูกสูตรไอ่ก๊าบ
 
จ่ายสุดปีก    วิ่งไปวางได้
 
  ป๊าด กรรมการเป่าหมดครึ่งแรก  เจอพี่วิทย์ตะโกนด่า  ครึ่งสองก็คือเก่า คับมันเล่นสูตรเดิม   ตัวใหญ่ชน ตัวเล็ก วิ่งไปวาง  และไอ่ก๊าปก็เป็นคนเตะลูกโทษเป็นการปิดเกมส์นี้
 
ทำให้ ถาปัตย์แพ้ตกรอบคัดเลือกไปด้วยสกอร์  สิบสองต่อศูนย์
 
แพ้ครั้งนี้ ป๋มเสียใจที่สุดคือ ทำให้พี่วิทย์ ผิดหวัง   
 
พี่วิทย์ผมขอโทษคับ   พวกผมทำไม่สำเร็จ  แต่พวกผมจะพยายามทำให้ กีฬานี้ เป็นกีฬาที่ ถาปัตย์เป็นเทพย์ให้ได้   จะหารุ่นน้อง มาเล่น จะซ้อมหนักๆ
 
ปรับปรุงจุดอ่อน ของเรา  เอามาสร้างเป้น จุดแข็ง ของทีม น้อง
 
 
            ผมจะพยายามครับพี่วิทย์
 
สู้ๆนะเพื่อนๆ ชาวถาปัตย์
6 November

วันเพ็ญเดือน สิบสอง น้ำคะนองเต็ม ตลิ่ง ลิ๊ง ติง ลิ่ง ติ่ง ลิ้ง ติง

สวัสดี วันลอยกระทง วัน พระจันทร์เต็มดวง    งวง งวง  อิอิ   พระจันทร์ สวย อะ   ท้องฟ้าโปร่ง
 
ข้าพเจ้าได้ ไปเดินขบวนลอยกระทง  กะคณะได้เป็นทหาร อะ แก้ผ้า  ถือ หอก  เดิน  ตากแดด  
 
เพ่ แกก็  คิดไรหรอก เอา เมจิก หัวม้า มาเพนท์ลายให้เท่ ห์ ดี  แต่ตอนล้างไม่เท่ห์  
 
ล้างยังไม่ออก เลย 
 
เดินๆไปคนเต็มอายเขา   
 
แระ มาถึง ช่วง มืด กลับจากเดิน นะ   ก็  นัดกานไปเดินตลาด งานวัด  หอกาญ
 
คอนเซป   ฮิปฮอป เพื่อชีวิต
 
 
     เสดสับ  ก็ พา กานขี่รถไป   
 
มุ่งตรงไปเรื่อยๆ ไปที่ซุ้ม สถาปัต  ก็เจอพี่ๆ เล่นหมอลำกานอยุ่ จึงไปเซิ้ง  เปิดฟลอ  พรีเซนท์ เต้นฮิปฮอบ แบบ หอบๆ
 
เต้น ประมาณ มั่วๆ หลอนๆ ไม่เป็นๆ    คนก็มุงดูเตม จากไม่มีคน เรยก๊ากๆๆ  ดึงดูดคนได้ดี มาก
 
แระ มีฝรั่งผิวสี คนหนึ่งเดินมา ร่วม เซิ้งด้วย มันส์ เลย   จึงขอจับ มือ  กอด กานใหญ่อิอิ  รุ้สึกมันส์มาก   ฮ่าๆๆฝรั่ง
 
 แกเล่นด้วย  โอ้ว  หัวใจ   ไทย หนิ
 
เสดก็ไปลอยกระทง  โมเดล   เจ้าแอ็ค  เห่อๆๆ  กระทงมันเปนโมเดล เบสิคดีไซด์    ใส่เทียนลอยเลย  
 
 
 
 
ไม่มีไร หรอกเต้นเสด หาทางกลั บ ยากโคสคนแน่น  เอิ๊กๆ 
 
  แต่ก็กลับได้    อยุ่ดึกไม่ได้พวกนั้นต้อง  ทำงานส่ง เช้า เก้าโมง 
 
 
 
22 October

วันนี้ ที่ แสน คิดถึงบ้าน

ขณะนี้ก้าวสู่ วันใหม่ แล้ว   จาตีหนึ่ง นะ
 
 
  นี่เป็นการเล่น อำลาบ้านนะหนิ  เฮ้อ จาเล่นเกมส์อีกดีไหมหน๊อ  ไปรถตั้ง เก้าโมง
 
เล่นต่อนิสหนึ้ง  ค่อยไปนอนบนรถก็ได้ อิอิ งิงิ
 
 
       คิดถึงแม่โคสๆเลยไม่อยากไปหงะ
 
 อยากนอนเล่นอยู่บ้าน จั ง         
 
เปิดเทอมเจอแต่ ไร หนัก ๆ ต้องแข่ง รักบี้กะยูโด   อะ
 
 
รักบีไม่เท่าไหร่    ยูโด    หนิ
 
 
 มันเป็นกีฬาต่อสู้  ที่  กุไม่อยากเล่นมาก มันอาย หวะ  ตอนสู้กาน    
 
บอกตงๆเลยไม่ชอบ การต่อสู้เลย  ถึงหน้า จาแบบนี้
 
       แมร่ง ไม่อยากเหน เขาเจบ   แต่รักบี้หนิ มัน เรื่อยๆไม่ค่อย จงใจ มาก ( นะ )
 
      เอ่อ  ต้องเจองานหนักๆ อีก
 
 
เฮ้อ ตายเปน ตาย วะ    ไงก็มีเพื่อนๆ ร่วมฝ่า ฟันไปด้วยกัน    สู้ๆ
 
 
เจอกานที่บ้านอีกที นะ อิอิ        จารอวันที่กลับมา
6 October

การกลับมาครั้งยิ่งหย่าย ของ ชายไร้เหา

กลับมา บ้านแร้ว  ขณะนั้น เป็นวันที่ สามสิบ    ก่อนกลับนะ
 
ต้องส่งสมุด สเก๊ตภาพ  ให้อาจารย์อีก   เกือบได้กลับคนเดียวและ เลย จาเอาสมุดฝากเพื่อนส่ง
 
แต่ ก็  ไปเจอเพื่อนใต้หอ มัน  อะเลย นั่งดูทีวีใต้หอ มัน เรื่องไร หว่า เจ๊ท ลี เล่น หนุกดี
 
 เสร็จแล้วเกลี้ย กล่อมมันอยุ่นาน ให้มันกลับ ด้วย ออิอิ
 
จนเวลา เกือบตี หนึ่ง   ไปหา  ไรกิง   
 
 
เอ่อ  กิงเสดก้อแยกย้าย กาน ไปนอน ตื่นมาก็ สัก  เวลา เจ็ดโมง เอาสมุดไปฝากกะเพื่อนอีก คนนะ
 
แล้วก็  เดินไปขึ้นรถ  กาน  
 
 
ไปรอ รถ หลังโรงชายนะ  ขึ้นสองแถว สายแปด  ไป บขส
 
 
ฟามรุ้สึกมันดีมากเลย แบบ กุได้กลับแล้ว เย่ๆๆๆ เป็นไทย แล้ว หลัง จาก ลงนรก มานาน  ฮะๆ 
 
  ที่ ทำโปรเจคกันข้ามวันข้ามคืน มานาน
 
   อือ กลับบ้านแร้วรุ้สึกดี จางเลย
 
 
ฮิๆๆ  ก็   ไปรอ รถ  ไปทัน เก้าโมงเซง จ๊อช หนะ  ต้องไปสิบโมงแหนะ 
 
ไรว๊า          ก็รอ จน สิบโมง ขึ้นไปนั่ง บนรถ   อืม นั่งคุยกะเพื่อน ถึงฟามสะใจที่ได้กลับ ฮ่าๆๆๆ
 
          รุ้สึกดีไงไม่รุ้ อะคิดถึงบ้าน มากๆ คิดถึง ครอบ ครั ว คิดถึง แอ้
 
 
            อยากไปนอนเตียง   ที่บ้าน  มันช่างสบายเสียจิงๆ
 
 
       รอตั้งนาน กว่ารถมานจาออกเด้อ   ร้อนเจงๆ   เอ่อ พอรถออกรู้สึกเหมือน   ก้าวแรกของการเดินทางเริ่มแล้ว
 
 
ยะฮู้
 
 
            ก็นั่ง ไปเรื่อยๆ คับ  สักพัก จอดรับ คนแถวๆ  สารคาม มีลุงคนหนึ่งไม่มีที่ นั่ง 
 
ด้วย ฟามเป็นลูกผู้ชายตัวจิง กะทิงดอง   จึง ลุกให้ คับ  ลุงคับนั่งคับ  แกไม่ได้ยิน  พูดอยู่ สามครั้ง กว่าแกจา   ย้าย ก้น ของแกมา วางบนเบาะ ที่ผม นั่ง
 
 
       เออ  ก็ยืน ไปแหม เท่ห์เสียจิง
 
 
ยืนไป นานๆ ชัก  เมื่อย เอ่อ กุเมื่อย นะ  จามีคนลงไหม    ก็ ดู ทีวี ในรถ  ที่มันเปิด  เรื่อง มัมมี่ รีสตาร์ท  เอ้ย รีเทิน
 
จน จบหนะ ถึงมีคนลง  จึงได้นั่ง โหยย  เกือบแระกุ  เมื่อย สุดดตรีน    
 
      นั่งไปก็ จาหลับ หลับไม่ลง หนะ
 
 
  ก็ หลับแต่ ตา  จิตมันยังตื่น       อิอิอิ
 
ไปๆมาๆ เข้าเขต  สุรินทร์ แหม ฟามรุ้สึกมัน  บอกว่า บ้านกุ๊ๆๆๆๆ
 
 
เห้อๆๆ  เหน  ป้ายหย่ายๆ   ตาราง  งานช้าง มีศิลปิน มา  ก็ มองอยุ่ โอ้ว อยากอยู่ จน หมด พฤศจิกายน จน อิอิอิ
 
เซงจิต      
 
 
อยากเที่ยว คอนเสิท งานช้างกะเพื่อน แง่ง
 
 
 
 
 
 
 
 
สิ่ง ที่กุ อยากกลับสุรินทร์
 
อยาก นอน  ที่บ้าน
อยาก พบ พ่อ แม่ พี่น้อง
อยาก  ระลึกถึงบรรยากาศ เก่าๆ รวม  ทั้งแอ้ ด้วย
 
 
งิงิ
 
    แค่น้านแหระ
 
เฮ้อ มะมีไร หร๊อกก
22 September

สวัสดี ช่วง ไกล้ปิดเทอม ( สอบ ดิ )

ขณะนี้เวลา เที่ยงคืน สามสิบ สาม นาที  เท่ห์ มาก
 
นะ
 
  วันนี้มีรมณ์ มาอัพ หนะ นะ
 คือ ว่า  จาได้กลับบ้าน แระ อีกไม่กี่ วัน เอง   ช่วงสิ้นเดือนนี่แหระ นะ
 
 คือว่า  อยุ่ในช่วง สอบ
 
 
ถาปัตไม่มีไร มาก สอบ วิชานอกคณะ แค่ สองวิชา  ที่เหลือ
 
ทำโปรเจค เอา
 
วิชา วาดรูป ก็วาด อันอื่นก็ ทำโปรเจค
 
หนุกดี แต่เหนื่อย  เกณฑ์ เพื่อนๆ มาช่วย ทำกานใหญ่
 
 
ของ แบบนี้ต้องช่วย กาน  ฮะๆๆ
 
 
 ว่าไปน่าน ทำบาปเพื่อน
 
 
กลับบ้านครั้งนี้ ข้า จาไป รอ เทอ คนนั้น อีก ละ เชื่อปะ
 
    จารอ  ที่เดิม เวลาเดิม     ให้เห็นหน้าสัก ครั้ง ก่อนจาไปเรียน  เทอม สอง นะ
 
หวังว่าจาอยู่ หละ
 
 
อยากปิดก่อน อะนะ
 
 
  เฮ้อ   เอาไง ดี  แง๊ๆๆ
 
 อยาก กลับไปทำไรที่เคยทำมาก่อน ตอนอยู่ มอ หก นะ
จาได้ไปเจอเพื่อนๆ เก่าๆ แร้ว ฮ่าๆๆ เด๊ว นัดกานไป   ฉลอง ดี ก่า 
 
ไปกินเนื้อย่างกาน ที่ อาอี๋ เหมือน ตอน ครั้ง ก่ อนดี ก่า  กิน กระทั่ง เขา ไล่ ออกจาก ร้าน ( บุฟ เฟ่ )
 
โหด ขนาดไหน คิดเอาดู ละกาน  
 
 
อยากเจอ บัก ยุทธ กะ บัก เอก หนะ   ฮะๆ ไม่ได้ เจอหน้า กัน ตั้งนานแร้วไม่รุ้ เป็นเยี่ยงใด บ้าง วะ เนี่ย
 
 เอกมานก็ เล่น เกมส์ เหมือน เดิม   อ่ายุทธ นี่ไม่รุ้ นะ     แต่ คงมาเจอ กาน ก็ พากาน คุยเรื่องเกมส์ ตาม
 
สเต็ป พวกมานแหระ เฮ้อ
 
 
จาได้มานั่ง เล่า  รำลึกถึง อดีต กาน ฮิๆๆๆ
 
แบบ ไป รอหน้า ร้าน อุบล  ทุกๆวัน  ไปเรียนเฮ้อ จาได้กลับไปทำแล้ว
ใส่ชุด สวค ไปเลย ดี ไหม ฮ่าๆๆ ไม่เอาหรอก กร๊ากๆ
 
 
  เด๊วเจอไล่ อีก นะ ฮิๆๆๆ
 
เอาเป็นว่าแค่นี้ดี กว่า  ฮะๆๆ
 
 
 
เจอกาน เด้อ แอ้
5 September

คืน ไม่ค่อยหนาว แต่ เหง๊าเหงา

  วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่เรา อยู่ดึก
 
แล้วก็     คิดถึงน้องฉาว ที่อยู่สุรินทร์อีกแล้ว
 
ป่านนี้จาเปนไงมั่งน๊อ มือยังไม่หาย เลย  หนิ
 
เฮ้อคิดแร้ว เศร้า  กังวล   จน
 
 
อยากกลับบ้านด้วยอะ
 
    คิดถึงแม่  พ่อ  พี่  มากเลย  คิดถึงเตียงที่เคยนอน หมอนที่เคยหนุน  
 
    คิดหมดเลย อะไรที่เคยทำเมื่อก่อน หนะ  มันหวน กลับมา  เป็นภาพ ปรากฎ  อยู่ ขณะ นี้
 
 
อยากกลับไปยู่  มัธยม อีกครั้ง หนึ่ง อย่างน้อยก็ได้เริ่ม  ชีวิต อีกครั้ง  ครั้ง ใหม่ๆ
 
  กับการที่ได้รู้จัก   ....      อยากรู้จักให้เร็วกว่า นี้  
 
แระ  จาไม่มีวันบอก  ความรุ้สึกของตัวเองให้ เขารู้ด้วย
 
จาได้ม่ายต้องเปนงี้
 
 
 
 
             ดีอย่างเดียว   โล่งใจที่ได้บอกไป
 
 
  คิดถึงมาก  แรง
 
22 August

วันที่น้องเจ็บ พี่เจ็บยิ่งกว่า

  เพิ่งรู้ข่าว วันนี้ ว่า น้อง เข้า โรงบาล
 
กะจก บาดมืด เจบ น่าดู ลึกด้วย
 
 
คิดแล้ว ไม่เจ็บหรอก ถ้า  มันไม่เกิดกับน้องเรา    มันต้องเกิดกับเรา มากกว่า  ถึงจา ดี
 
เจ็บ แทน มากเลย
 
 
 
    อยากไปเยี่ยมก็ไปไม่ได้
 
ถ้าอยู่สุรินทร์  ก็อยากไป แต่ไม่รู้ เขาจะไล่  ออกมาป่าว
 
 
  ได้แต่เป็นห่วงอยู่อย่างงี้ 
 
ห่วง แบบเขาไม่รู้  
 
              อยากบอกว่า เป็นห่วง มากๆ
 
รัก มากๆ
 
แค่นี้แหละ    
 
ถ้า  อะไร ที่มันไม่ดี  ให้มันมาเกิดกับตัวเรา เหอะ  อย่าไป เกิด กับ น้องเรา เลย
 
 
                   น้อง แอ้ คนเดิม
14 July

แอบแซบ ชะแว๊บ มาอัพ ช่วงกลับ

ได้ฤกษ์งาม ยามดี  คืนนี้ มาอัพ  สเปช ท่าม กลางหมู่แมลง  ตอมแสงไฟ 
 
เป็นบรรยากาศที่น่าวังเวง มาก น่าถ่ายทำหนังผี จน
 
เอ้อ กลัวๆไม่พูดดีก่า หอเรา เป็นหลักประหาร เก่า มีประวัติด้วย
 
พี่ แกเตะบอล ตรงสนามข้างหอ ไปโดนหลัก  ล้ม อะ แล้ว  เจอ เงาหย่ายๆก่อตัวเป็นรูปคนไปหา  ที่หอ เย้ยย
 
 
น่ากลัว หวะไม่เอา และ นั่งคนเดียว ยังกล้า เล่าอีก บ้าจิงๆลูกใคร หว่า
 
 
ว่าตัวเอง ไปได้เนาะ   เข้าพรรษาก็ได้กลับมาเหยียบ เมืองช้าง อีก แล้ว ตั้ง สี่ วันแหนะ
 
โดย การ เดืน ทางนั้น ออกตอน สิบ เอ็ดโมงเช้า  มีผู้คน
มาออขึ้นรถ ซึ่ง  ต้นทางนั้น ยัง บางตา แต่ เมื่อ นั่งได้จน ถึง  สารคามนั้น ผู้คน ณ ข้างทาง ประมาณ  สองแสนแปด หมื่น คนได้ ไหลเข้ามาในรถ ทำให้บรรยากาศ  แออัด มาก ซึ่ง  ข้า พ เจ้า กำลัง เปิด โน๊ตบุค เล่นเกมส์อยู่  จึง ต้องทำ การปิดเครื่อง
 
ด้วย เหตุ  ฉุกเฉิน      ก็ ทำลายความสนุกของข้าพเจ้าได้พอสมควร
 
 และ ก็ทนต่อมาเรื่อย นั่ง หลับเป็นการ ฆ่าเวลาไป  ชั่วโมง สอง ชั่งโมง
 
ก็ ตกใจตื่นเพราะ แดดส่อง ฮิๆๆๆ เซง หวะ
 
นอนไปเหงื่อแตก เว้ย
 
 
 จน  สัก  พักก็ถึง เขตสุรินทร์ ตอนนั้น เหมือนได้อิสระ ภาพ ความเป็นไทย คืนมาอย่างไง อย่างงั้น เลย
 
ซึ่ง ดีใจมากที่ได้สูด ออกซิเจน ของ จังหวัดสุรินทร์ มันเป็น ก๊าซ ออกซิเจน   ที่  สดชื่นที่สุด เท่าที่ ข้า เคย  สูดเข้าปอด มา
 
 
  เวอร์ไปแล้ว
 
 เอ่อ ก็มาถึง บ ข ส      พ่อก็มารับ   ตอนนั้น สัก สี่ โมงได้  จึงพา กาน ไป ตลาดน้อยเพื่อซื้อ ของ  แดก
 
 
ฮ่าๆ เสร็จ สับ ก็กลับบ้าน  หลัง จาก  นั้น  ได้ใช้เวลา อย่างฟุ่ม เฟือย มาก    หมดไปวันๆ แป๊บๆ   ก็พาเพื่อนนัดกันมาเจอ ที่  รร   สวค มั่งไร มั่ง
 
พากันไปหาไร แดก มั่ง ตามประสา คนว่างงาน 
 
 เอ่อ ไปๆมาๆถึงวันกลับ ( เอ๊า ยังไม่ได้ทำไร  ตดยังไม่ทันหาย เหม็น เลย หละ ) 
 
 
เอ่อ ขึ้น รถกลับ โอ้วรพะเจ้า กุ มา  ตั้งแต่ เก้า โมง  อ่ายเสกสรรค์ มันเจือกมายังไม่ถึง  บขส    คง สีด เก้าครึ่ง เอ้อ เลยปาย รอ บ้านอ่าย ศรีหนุ่ม  ก็ นั่ง  เล่นกีต้า บ้านมัน  เลย รอจน อ่ายเสกมา คับพี่น้อง
 
 
รอสักพักมันก็ มา ได้ฤกษ์ ออกรุถ ก็ ออกไป   เอ้อ  ไม่นานฝันร้ายก็มาถึง  ขบวน    ไรหรอก ปิดเต็มถนน  คงเดิน  ไปประท้วงไรไม่รุ้  กุจาไม่ทันรถแล้ว เว้ย
 
 เอ้อ เลย จอดรถนั่น แหละ วิ่งเอา  ก๊ากๆ ถึงบขส  อ้าว รถยังไม่ออกโชคดี ครับ ป๋ม ใจชื้น จาได้ออกคันนี้หละ
 
 
แต่  ใจมันเริ่ม แฉะ เมื่อเห็น ผู้โดยสารบนรถ อุ๊ แม่ง ป๊าด ติ โธ้ มัน ย้าย ประเทศ หรือไร    
 
 
โคส เยอะ มหา ประ ไล บานเบอะ      แม่ง แย่งกานขึ้น  
 
ข้าพเจ้า เลย รอ คิวหน้า สิบเอ็ดครึง เอ้อ   เอ่อ  แหม  รอไปคับซื้อตั๋ว คนแรกเลย พี่น้องกะ ขึ้นไปนั่งสบายๆ
 
แหะๆๆ  รอรถมาคับ รอนานโคส  เอ่อ ( ด้วยฟามฉลาด ) เลย ไปรถ ประตูหลัง รถ ในขณะที่ ข้างหน้า  ประตู มัน เต็มไปด้วยคน
 
อิอิ แอบหัวเราะในใจ ฉลาดแท้  ลูกใครเหลา   
 
พอรถมา ครับ  เอ่อ  หน้าซีด   เพราะมัน บอกขึ้นประตูหน้าครับ ประตูหลังปิด  อ้าวว (  สาด )
  เลยได้ ขึ้นหลังเขา   เอ่อ แน่น คือ เก่า   ไม่ต่างกะคิวก่อน คับ  แหม 
 
รู้งี้ขึ้น แต่ คิวก่อนก็ดี
 
 
เอ่อ    ปล  ข้า พ เจ้า ยัง  คิดถึงแอ้ เสมอ เลย อิอิอ
 
 
 
เหมือนเดิมนะ แอ้  
 
น้อง สุด เลิฟ